Bu aralar başım dumanlı. Aslında bu bana ara ara olur. Artık iyi saatte olsunlar mı desem bunalıma mı girdim desem bilemiyorum. Galiba ikisinin ortası. Size de oluyor mu hakikaten? Yazarken genelde imla kurallarına dikkat ederim ama şimdi etmeyeceğim. Niye mi? Öyle işte…
Stokta bir sürü güzel tarif var ama ben onları yazmak için ilham perimi bekliyorum. Sizden bu halden kurtulmak için dua rica ediyorum. Bazen içiniz sıkılır, dokunsalar ağlaycak gibi olursunuz. Canınız birşey istemez. En sevdiğiniz çikolata, hatta belki sıkıntım geçer diye kendinizi mutfağa atıp özene bezene yaptığınız ve hatta beğenilsin diye bir gelin gibi süslediğiniz pastanız bile sizi mutlu etmez. İşte öyle bir ruh halindeyim.
Bu arada Tamek’in düzenlemiş olduğu yemek yarışamasında halk oylaması sonunda dereceye girmişim:) Bakalım ilk beşe girebilecek miyim?
Canııııım dostlarım beni destekleyip oy kullandığınız için hepinize çok ama çok teşekkür ederim. İyiki sizlerle tanıştım ve iyiki varsınız…
Birde içimi acıtan, acaba arada dostlarla paylaşsam mı diye düşündüğüm biri var. V e O biri ki kendini öyle bir sevdirmiş öyle sevdirmiş ki onu uzun zaman görmeyince insan annesini, babasını ya da ciğerparesini görmemiş gibi ateşle yanıyor. Asıl olan birşey var ki O tam bir sevda insanı, gönül ehli, gönülde yaşadıklarından bize de nasip aldırmak isteyen, dua eden bir sevdalı. Anlatılmıyor… Zaten Onları anlatmak mümkün olmasa gerek… Aslında herkes için şu cümle bir gerçek;
BİR SEVDAMIZ VAR, ONUN İÇİN BURADAYIZ!
Muhabbetle…
