Siteye kaç kez aynı cümleyle yazmaya başladım bilmiyorum. Ama arada böyle ayrılıklar oluyor. Her dönüşümde bir kez daha fark ediyorum ki benim buraya yazdıklarım sadece tariflerden ibaret değil. Bunlar benim hayatım. Ya da hayatımdan kesitler. Mesela oğlumun bebeklik zamanları, doğum günlerimiz, başımızdan geçen hırsızlık vakası ya da mutlu mutsuz zamanlarım…
Burası benim kağıt kullanmadan içimi döktüğüm, iyiyi kötüyü paylaştığım günlüğüm. Günlük tuttanlar bilir eski sayfaları dönüp dönüp tekrar okumak huzur verir. İşte bende geçmiş sayfalarda yazdıklarımı okudukça o huzuru buluyorum ve diyorum ki iyi ki Mutfak Böcüğü varsın. İleride oğlumunda okuyup (belki onun çocugununda okuyup) beni daha iyi tanıyacağı anlayacağı bir arşiv var.
Ve bu yazıyla beraber benim için yine bir geri dönüş vakti…
